Entitolat Le Pitit Prince, es estat traduch dins lo parlar de Furçac per Marie-Rose Guérin-Martinet

Lo Pichon Prince d’Antoine de
Saint-Exupéry es un dels libres mai
coneguts e traduches del Mond
© FM

Lo Pichon Prince d’Antoine de Saint-Exupéry es un dels libres mai coneguts e traduches del Mond. E mai es un dels que tenon mai de versions en divèrsas variantas de la lenga occitana. Ara ne ven de paréisser una edicion en parlar del Creissent, mai concretament dins la varietat de Furçac (País de la Sostrana), traduch per Marie-Rose Guérin-Martinet. Vejatz-en la dedicacion:
 A Léon Werth

Ne ven de paréisser una edicion en parlar del Creissent

I damande pardon a los pitits d’avêr écrit quâu libre par ine grande pèrsone. I ai ine bone rason : quele grande pèrsone és le melhor amic qu’i aïe âu monde. I ai ine autre bone rason : quele grande pèrsone pòt tot comprene, mêsme los librês par los pitits. I ai une troasième bone rason : quele grande pèrsone viòu en France ente que l’á fam mâi frêd. L’á bièn besoenh d’ètre consòlade. Si totas quelas rasons sufisan pas, i vòle bièn dédiar quâu libre âu pitit que quele grande pèrsone ère dîns le temps. Totas las grandas pèrsonas an començat par ètre dâus pitits. (Mas pas beucòp de iélas s’en sovenan.) Qua fai qu’i còrrige ma dédicace :

A Léon Werth

Quante o ère in pitit garçon

Lo Creissent es una zòna de l’extrèm nòrd d’Occitània que tòca mai que mai los païses de Borbonés e Marcha, en forma de luna creissenta, ont se parla de varietats de lemosin e d’auvernhat de transicion devèrs lo francés; englòba las vilas de Garait, Montluçon e Vichèi. Lo primièr qu’empleguèt lo nom de Creissent foguèt lo lingüista occitan Juli Ronjat dins sa tèsi en 1913.

Aquela nòva traduccion del Pichon Prince traduccion s’apond, doncas, a la tièra de traduccions occitanas que son:
 — en gascon, Lo prinçòt revirat per Pèire Morà (Princi Negre 1995),
— en gascon aranés, Eth petit prince revirat per Verònica Barés (Entuarea, 2005),
— en lemosin, Lo prinçonet revirat per Paul Rainal (Tintenfass, 2011),
— en lengadocian, Lo princilhon revirat per Jòrdi Blanc (Vent Terral, 1994),
— en provençal rodanenc e grafia mistralenca, Lou pichot prince revirat per Andrieu Ariés (Edisud, 1995),
— en provençal rodanenc e en grafia mistralenca, Lou princihoun revirat per Peireto Berengier (Tintenfass, 2011),
— en niçard e en grafia mistralenca, Lou pichin prince revirat per Albèrt Rosso (Princi Negre, 2002 e 2007),
— en vivaroalpenc, en una grafia locala, Ël pchi prinsë revirat per Giovanna Jayme (Wesak Edicions, 2001). 
Lo manuscrit original del libre, en francés, Le Petit Prince se tròba a Nòva York dins los archius del Morgan Library and Museum. Es dins aquela vila que Saint-Exupéry escriguèt e publiquèt pel primièr còp lo libre. La primièra edicion en França es de 1946, quand l’autor èra ja mòrt. L’escrivan e pilòt desapareguèt en vòl lo 31 de julhet de 1944 près de Marselha.



DE SAINT EXUPÉRY, Antoine. Le Pitit Prince (traduch en occitan del Creissent per Marie-Rose Guérin-Martinet) Verlag-Tintenfaß, 2020. 96 paginas. 16 èuros.

[Poblejat dins http://www.jornalet.com]