Pietro Marcello toma o libro de Jack London para construír unha película fermosa sobre o desclasamiento e a autotraición

Escrito por EDUARDO GALÁN BRANCO

Jack London, contrabandista, buscador de ouro, boxeador e, sobre todo, mariño antes de converterse en «escritor natural», trazou unha sorte de autobiografía con Martin Eden. Dalgún xeito, moitas das obras do autor da chamada da selva foron produto das súas experiencias aventureiras, desde O lobo de mar ata Cabeiro branco, aínda que Martin Eden é un exemplo especial, a crónica dun home inculto, un home de acción de arrebatada vitalidade e sede de vida, pero fascinado pola cultura que non ten e pola beleza da creación. Tanto London como o seu alter ego Martin chegarán a ser escritores de fama, ben pagos, pero consumidos por un lume interior autodestructivo.

O case novel director italiano Pietro Marcello traslada a historia orixinal de California a Nápoles e desde os primeiros anos do século XX ata unhas décadas despois, inscribíndoa en épocas de forte confrontación social e de reivindicación da clase obreira. Da acción á palabra, o mariñeiro Martin -maquinista- namórase dunha moza burguesa que desde o minuto uno do seu encontro ofrécelle a Baudelaire e tócalle Bach ao piano. E, nese momento arrebatado, o protagonista dille á moza: «Quero ser como ti».

A película é unha tensa historia sobre o desclasamento e, especialmente, sobre a autotraición e contén fermosas reflexións ao redor da dificultade de vivir segundo un código de conduta moral. O filme ábrese con Eden confesándose ante un magnetófono: «O mundo é máis forte que eu».

A interpretación de Luca Marinelli -unha forza da natureza-, como o primeiro Gerard Depardieu, ten presenza, intuición, magnetismo real, ao Robert Mitchum, ao Brando. Esta encarnación halle valido moitos premios ao actor, ben secundado por unha repartición que se entrega á réplica do protagonista, igual que satélites dunha constelación. Inesquecibles resultan a venerable institución Carlo Cecchi -como o valedor de Eden- e a conmovedora matrona -que dá acubillo ao escritor cando aínda é un paria-, encarnada por Carmen Pommella.

A realización é igualmente fermosa, con adecuadas utilizacións de imaxes de arquivo viradas a xiba que farán arroibar aos novos contistas desa falacia chamada found footage. Para ser felices, o único que nos sobra é a perigosa tendencia do director cara ao nihilismo reaccionario. Mágoa.

«MARTIN EDEN»

Italia-Francia, 2019

Director: Pietro Marcello

Intérpretes: Luca Marinelli, Jessica Cressy, Carlo Cecchi, Denise Sardisco, Marco Leonardi, Carmen Pommella, Vincenzo Neomolato, Autilia Ranieri, Elisabetta Valgoi

Drama

129 minutos

 

 

[Fonte: http://www.lavozdegalicia.es]