Unha fantástica selección das cartas escritas polo compositor estadounidense entre os anos 1930 e 1992 ofrece rastros autobiográficos e un mapa de obras musicais que confecciona a súa atención e o seu estudo

Portada del libro sobre la correspondencia de John Cage y retrato del autor datado en 1988.

Portada do libro sobre a correspondencia de John Cage e retrato do autor datado en 1988.

Por H. J. P.

O selo arxentino Caixa Negra reuniu no volume Escribir na auga unha fantástica selección das cartas escritas por John Cage (Los Ángeles, 1912-New York City, 1992) entre os anos 1930 e 1992, un instrumento que achega como poucos ao lector a figura e a persoa dun autor que cambiou —revolucionou— a forma de crear e mesmo de escoitar música (tamén a danza moderna, da man do coreógrafo Merce Cunningham, a súa parella sentimental desde os anos 40 ata o seu falecemento). O libro contribúe a profundar na aventura vital deste compositor, teórico e pensador estadounidense sempre atento na súa investigación do experimentábel, sempre observando desde a perplexidade e o asombro: o ruído, o corpo, o espazo, o movemento, o máis aló da sintaxe, a negación do ego, a hibridación das linguaxes, o non-saber e —talvez, sobre todo— o silencio. A súa sabedoría alcanza o cénit no despoxamento absoluto, nun camiño que se iniciou nas penalidades económicas —non podía acceder a un piano, pero el ansiaba estudar con Arnold Schoenberg— e que derivou no artista total, poeta, escritor, docente, cineasta, performer, artista visual e artista ambiental, ata encarnar idéaa da arte como xenerosa inmersión na multiplicidade da existencia, como anota Gerardo Jorge, responsable da selección de correspondencia, a tradución e o prólogo. Aínda que non todas alcanzan a mesma profundidade —é obvio—, neste ramallete de cartas remitidas a Pierre Boulez, Luigi Nono, Josef Albers, Merce Cunningham, Morton Feldman, David Tudor, Marshall McLuhan, Octavio Paz, os seus pais John e Lucretia, Edgard Varèse, Willem de Kooning, Cy Twombly… afloran os grandes dilemas e debates da cultura do século XX, pero talvez o máis substancioso estea no coñecemento do home tras o mito John Cage e, claro, do mapa de obras musicais que confecciona a súa atención e o seu estudo.

 

[Imaxe: Caixa Negra | Anefo – fonte: http://www.lavozdegalicia.es]